แม่บุญแก้ว

แม่บุญแก้วและพลายบุญอยู่ไม่ยอมกลับเข้าป่า เจ้าหน้าที่ภาคสนามพยายามผลักดันไม่ให้แม่บุญแก้วออกไปไกลกว่าที่เคยไป ระหว่าง ต.ยางสาว จนถึง ต.น้ำร้อน อ.วิเชียรบุรี ที่มีเนื่อที่ติดกัน เจ้าหน้าที่ภาคสนามได้เข้าไปพูดคุยกับชาวบ้านที่ทำไร่บริเวณนั้น ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเข้าใจและเห็นใจช้างแม่ลูก

 

งานภาคสนาม

วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2569 เจ้าหน้าที่ภาคสนามมูลนิธิฯ ประจำที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกา ได้แก้ไขรั้วไฟฟ้าที่ขวางทางแนวกันไฟ โดยทำประตูรั้วเปิดปิด เพื่อให้สามารถผ่านไปได้ และได้โรยปูนซีเมนต์ เพื่อกันน้ำซึมที่บ่อด้านหลังศูนย์ความรู้ช้างฯ

 

ช้างออกที่ด้านวิเชียรบุรี

 คืนวันที่ 18-19 กุมภาพันธ์ เจ้าหน้าที่ภาคสนามหน่วยต้นน้ำ พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า และเครือข่ายเฝ้าระวังช้างป่า ได้ช่วยกันเฝ้าระวัง ช่วงบ้านดงตะเคียน ต.บ่อรัง และ ต.น้ำร้อน อ.วิเชียรบุรี ซึ่งช่วงนี้มี ช้างออก 2 กลุ่มคือ พังแม่บุญแก้ว ที่ไม่ยอมกลับเข้าป่า และกลุ่มพังพรธิตา ที่มักออกมาหากินริมขอบป่าด้านนี้ ซึ่งไม่ค่อยมีความเสียหายมากนัก

ซ่อมบำรุงอุปกรณ์รั้วไฟฟ้าแบบพอเพียง

วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2569 เจ้าหน้าที่ภาคสนามมูลนิธิฯ หน่วยหนองใหญ่ ได้ซ่อมแซมเปลี่ยนสายไฟของชุดอุปกรณ์โซล่าเซลล์ ทำให้กลับมาใช้งานได้ดังเดิม

 

โขลงช้างออกต.บ่อรัง วิเชียรบุรี

 วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2569 เข้าหน้าที่ภาคสนามมูลนิธิฯ ได้รายงานว่ามีโขลงช้างออกที่บ้านบ่อแร่ ต.บ่อรัง อ.วิเชียรบุรี ซึ่งช้างได้กินต้นกล้วยของชาวบ้านระหว่างทาง และมาหาน้ำกินที่บ่อของชาวบ้าน

ซ่อมแซมรั้วไฟฟ้าด้านปางกระจา(ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ)

วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2569 เจ้าหน้าที่ภาคสนามมูลนิธิฯ หน่วยต้นน้ำได้ซ่อมแซมรั้วไฟฟ้าด้านปางกระจา ช่วงตู้ไฟที่ 2-3 ที่ช้างได้ทำพังเสียหาย โดยได้เปลี่ยนเสาที่หัก แล้วดึงเส้นลวดใหม่

 

ช้างออกที่วิเชียรบุรี

วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2569 เจ้าหน้าที่ภาคสนามประจำจังหวัดลพบุรี ได้เฝ้าระวังช้างด้านตะวันตก คือ ช่วง ต.บ่อรัง อ.วิเชียรบุรี จ.เพชรบูรณ์ (บ้านดงตะเคียน-สำนักสงฆ์เขาสามเกลอ-บ้านถ้ำมงคลชัย) เนื่องจาก โขลงช้างเคยมาและได้มาหาน้ำกินบริเวณนี้ 

 

ติดตามช้างภูพาน

วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2569 เจ้าหน้าที่ภาคสนามมูลนิธิฯ ประจำจังหวัดสกลนคร ได้ติดตามช้างพังบัวแก้วและพังนกแล พบว่ามีร่องรอยที่พระพุทธบาทน้ำทิพย์ และลำน้ำพุง

 

พังแม่บุญแก้วไม่ยอมเข้าป่า

เจ้าหน้าที่ภาคสนามได้รายงานว่าได้พยายามผลักดันให้พังแม่บุญแก้วกลับเข้าป่า ซึ่งพังแม่บุญแก้วและลูกยังคงอยู่นอกป่าที่ไร่ของชาวบ้านเนื่องจากเกรงกลัวพลายฉลาดทำร้าย แต่เจ้าของไร่อนุญาตให้ช้างอยู่ในไร่ได้เนื่องจาก ไม่มีพืชไร่อะไรที่จะเสียหาย